Een individueel rookgaskanaal is een rookgasafvoer die per woning of per toestel afzonderlijk is aangelegd. Dat betekent dat één ketel of één toestel zijn eigen, volledig gescheiden afvoerkanaal heeft, zonder dat deze wordt gedeeld met buren of andere woningen.
Hierdoor zit er geen gezamenlijke schacht en is er geen gekoppelde rookgasstroom met andere installaties.
Elk toestel (zoals een cv-ketel) heeft één eigen afvoerbuis.
Er is geen verbinding met rookgaskanalen van andere appartementen.
Problemen in één woning hebben geen effect op andere woningen.
Het kanaal loopt meestal direct van het toestel naar buiten (dak of gevel).
Hoger veiligheidsniveau → geen risico op terugslag of CO-verspreiding tussen woningen.
Vrijheid in toestelkeuze → iedereen kan zijn eigen ketel of warmtepomp-combiketel kiezen.
Minder conflicten binnen de VvE → geen gezamenlijke installatie die onderhoud vereist.
Eenvoudiger onderhoud → één toestel, één kanaal, één verantwoordelijkheid.
Een collectief (of gemeenschappelijk) rookgaskanaal wordt door meerdere woningen gedeeld, bijvoorbeeld bij oudere appartementencomplexen met open verbrandingstoestellen of CLV-systemen (Combinatie Luchttoevoer en rookgasafvoer).
Bij een individueel rookgaskanaal is dat NIET zo — elk kanaal staat op zichzelf.
Een individueel rookgaskanaal = een rookgasafvoer die alleen bij één woning hoort en niet gedeeld wordt.
In een appartementencomplex ligt de verantwoordelijkheid voor rookgaskanalen meestal als volgt vast:
Als een appartement een eigen rookgasafvoer heeft die niet door andere appartementen loopt, kan het tot het privé-eigendom behoren.
Dan is de eigenaar van het appartement verantwoordelijk voor onderhoud en veilige werking.
Volgens o.a. het Bouwbesluit en de NEN-normen (zoals NEN 2757) moet een rookgasafvoersysteem veilig zijn en periodiek gecontroleerd
worden.
Bij collectieve systemen moet de VvE zorgen dat aan de eisen wordt voldaan.
De splitsingsakte en het splitsingsreglement bepalen formeel of een rookgaskanaal gemeenschappelijk of privé is.
